پيامبر اكرم‏صلى الله عليه و آله و سلم‏مى‏خواهد تا مردم به شب قدر باور آورند؛ زيرا اين باور و اعتقاد از جنبه‏ى نظرى و شناختى موجب مى‏شود تا شناخت انسان، درست و مطابق با واقع و موافق قانون خدايى جهان باشد و از جنبه‏ى عملى، سبب مى‏گردد تا انسان داراى موضع صحيح و سياست درست و رهبرى خدايى باشد و در نتيجه به حركت تكاملى و كمالى دست يابد و به سعادت بزرگ برسد.

شيخ مفيد با اسناد آورده كه حضرت امام جوادصلى الله عليه وآله وسلم‏از پدران خود، از اميرالمؤمنين عليه‌السلام از پيامبر اكرم‏صلى الله عليه وآله وسلم‏نقل كرده است كه به اصحاب فرمود:

“شب قدر را باور بداريد! در اين شب تقدير امور سال فرستاده مى‏شود. اين شب را پس از من نيز صاحبانى است. صاحبان اين شب پس از من، على و يازده فرزند اويند.”

حديث مشهورى نيز كه از پيامبرصلى الله عليه وآله وسلم‏نقل شده است، ناظر به همين حقايق است:

“مَن ماتَ وَ لَمْ يَعْرِف إمامَ زَمانِهِ ماتَ ميتَةً جاهِليَّةٍ.”

“هر كس بى‏آن‏كه امام زمان خود را شناخته باشد، از جهان برود، هم‏چون مردم دوران جاهليّت از جهان رفته است.”

بنابراين، نشناختن امام، نشناختنِ خطّ حركت تكاملى و خصوصيّات آن است و نشناختن اين خط يا مستلزم ركود است و سقوط يا انحراف و حركت در جهت ضد. اين‏ها همه، دورى و دورشدن از هدايت است و سقوط در ورطه‏ى هلاك و جاهليّت. همين است كه پيامبر اكرم‏صلى الله عليه وآله وسلم، در حديث مشهور “ثقلين” كه ياد شد، دو چيز را با هم و تفكيك‏ناپذير، عامل هدايت و نجات شمرده و معرّفى فرموده است: قرآن و عترت، يعنى: برنامه و راهنما، كتاب و معلّم. كتابِ بدون معلّم و جدا از معلّم و معلّمِ بدون كتاب و جدا از كتاب، مفيد فايده‏اى چندان نخواهند بود. كتابِ حقّ “نَزَّلَ الْكِتابَ بِالْحَق” (بقره: 177) و معلّم صادق “وَ كونوا مَعَ الصّادِقينَ” (توبه: 119) عامل هدايت تامّ و تمام است و تمسّك به اين هر دو و پيروى از اين هر دو، مستلزم نجات است و بيرون‏آورنده‏ى انسان است از ظلمات طبيعت و جهل و جاهليّت.

اين است كه بايد كوشيد تا به هر اندازه كه ممكن است با حقيقت زمان و سرّ دوران و روح جهان آشنا شد و به او متوجّه گشت تا حيات انسان، حيات بيدارى و شناخت باشد و مرگ او نيز مرگ بيدارى و شناخت باشد نه مرگ جاهليّت.

ظهور، مهم‏ترين تقدير سال

مهم‏ترين تقدير الاهى در دوران غيبت، ظهور امام عصر عليه‌السلام ‏اين معلّم حقيقى قرآن است كه اگر در شب قدر سالى مقدّر شود، آن سال بهترين سال مردم آخرالزّمان است. پس بايد شب قدر را قدر دانست و قبل از هر چيز و هر حاجتى ظهور امام زمان عليه‌السلام ‏را از خداوند مهربان درخواست كرد

حلول ماه پرخیر و برکت شعبان بر تمامی شیعیان و شما دوستان گرامی مبارک و تهنیت باد

سوم شعبان سالروز ولادت مردی از جنس آسمان

بنام خدا اي خدايي که با نام تو دلها ارام مي گيرد اي خداي دانا و توانا هر چه در زمين و اسمانها وجود دارد از تو است خدايا ما همه بند گانت به تو پناه مي بريم و از تو کمک مي خواهيم

سلام بر تو ای نزدیک ترین نام به خدا! سلام بر تو ای سفینه عشق! مدینه را شور حضور تو پر کرده است. شمیم لبخند پنجره ها! فضا را عطرآگین نموده و آسمان، خیره به نورافشانی مُنزل وحی، نام زیبای تو را زمزمه می کند و زمین چه سعادتمند، گهواره حضور تو پیدا شده است. ای رهبر عاشقان و دلدادگان، ای حسین (ع) میلادت گرامی و پاینده باد.

روز سوم شعبان سال چهارم هجرى، در بيت عصمت و طهارت نوزادى متولد شد كه ولادتش قلبها را مسرور و ديده‏ ها را گريان ساخت. كودك را نزد رسول خدا (ص) آوردند. پيامبر گرامى در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت و او را (حسين) ناميد. جبرئيل و فرشتگان آسمانها براى تهنيت و شادباش به محضر رسول خدا (ص) نازل می شدند و تولد اين نوزاد را تبريك می گفتند ولی آنان حامل پيام ديگرى نيز بودند، خبرى كه رسول خدا (ص) را بشدت متأثر كرد و اشك از ديدگانش جارى شد: (اين كودك را امت تو به قتل می رسانند!).

به درستي كه شباهت امام حسين عليه السلام به رسول خدا فقط در صورت نبود بلكه در سيرت نيز آن امام بزرگ جلوه گاه سيره رسول خدا بود و آن سرور كائنات در اين باره فرمود: شجاعت و سخاوتم را به حسين بخشيدم.

  التماس دعا

جـمــعــه هـا طـبــع مـن احــساس تــغـزل دارد

نــاخــودآگـاه بــه سمـت تـــو تـمایـل دارد

بی تو چنــدیـــست که در کار زمــیـن حــیرانم

مانـده ام بی تـو چرا باغـچه ام گـل دارد

شایـد ایـن باغــچه ده قـرن به اســتقبــالت

فــرش گسـتـرده و در دســت گلایــل دارد

تا به کی یکسره یکریز نباشی شب و روز

مــاه مخــفـی شــدنـش نـیــز تـعــادل دارد

کودکی فـال فروش است و به عشــقـت هـر روز

می خـــرم از پــسرک هـر چه تـفــال دارد

یــازده پـله زمــین رفـت بــه سـمــت مــلکوت

یــک قـدم مانــده زمـیـن شــوق تکامـل دارد

هـیــچ سـنگی نـشـــود سـنگ صـبورت، تـنـــها

تکیـــه بــر کــعـبــه بــزن، کـعــبه تــحـمــل دارد...

( شــــاعـــر ســیـدحــمیــدرضــابـرقـعی)

بهترین بهار پایان انتظار است

واقعا زیبا گفت

امیدوارم روزی این بهار را جشن بگیریم

همچنین شهادت  پدر بزرگوارشون  حضرت امام حسن عسگری (ع) رو خدمت اقا صاحب الزمان تسلیت عرض میکنم.

 قالامام صادق علیه السلام:

مَن ماتَ مِنکُم و هُوَ مُنتظِر لِهذا الاَمرِ کَمَن هُوَ مَعَ القائِمِ فی فُسطاطهِ.

 هر یک از شما که در حال انتظار این امر (فَرَج) از دنیا برود همانند کسی است که با قائم (عج) در چادر او باشد.

شهادت سرور و سالار شهیدان بر شما عزاداران حسینی تسلیت باد

امیری حسین و نعم الامیر

بحثی کوتاه در مورد معاد و قیامت

اعتقاد به آخرت از جمله اموری است که در عقاید و رفتار و اخلاق انسان نقش به سزایی دارد، به گونه‌ای که حتی اعتقاد به توحید این چنین تأثیری را ندارد. اعتقاد به آخرت و معاد سومین رکن از ارکان اعتقادی اسلام محسوب می‌شود. به گونه‌ای که اگر کسی معاد را نپذیرد گویا آن دو رکن دیگر یعنی توحید و نبوت را هم نپذیرفته است و اصلا داخل در دین اسلام نشده است.

تأثیری که اعتقاد به قیامت و آخرت و یادآوری آن در شئون فکری انسان دارد این است که آدمی خود را و همه چیز را با یک دید واقع بینانه می‌نگرد و انسان خود را جزیی از اجزای این جهان گذران می‌داند که مجموعاً به سوی یک جهان جاوید و ابدی در سیر و حرکت هستند.

تصور مرگ و جهان پس از مرگ و مسئله قیامت و بندگی را بر انسان تلخ نمی‌کند و او را از فعالیت و کوشش در امور زندگانی باز نمی‌دارد چرا که علت فعالیت انسان در امور زندگی حسّ احتیاج است و با یاد مرگ و قیامت حس احتیاج از بین نمی‌رود. بله یاد آخرت و قیامت باعث می‌شود که از زیاده‌روی در شهوت پرستی جلوگیری شود و او در طریقی قرار گیرد که دائماً می‌داند هر کار نیکی انجام دهد، روزی وجود دارد که پاداش آن کار خیر خود را ببیند،‌ پس سعی و کوشش خود را به همین طریق معطوف می‌نماید.